News

Uprzejmie informujemy, że od 25 lutego 2019 r. Kancelaria mieści się pod adresem:

ul. M. Skłodowskiej-Curie 3, lok. 38

15 - 094 Białystok

Pozostałe dane pozostają bez zmian

25 listopada 2018 r. (*art. 122 wszedł w życie z dniem 1 października 2018 r., a art. 30 wchodzi w życie z dniem 25 lutego 2019 r.) weszła w życie ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej - określa ona zasady tymczasowego zarządzania przedsiębiorstwem po śmierci przedsiębiorcy, który we własnym imieniu wykonywał działalność gospodarczą na podstawie wpisu do CEIDG oraz kontynuowania działalności gospodarczej wykonywanej z wykorzystaniem tego przedsiębiorstwa.

Zarząd sukcesyjny zostaje ustanowiony z chwilą śmierci przedsiębiorcy, w przypadku gdy przedsiębiorca złożył wniosek o wpis do CEIDG zarządcy sukcesyjnego. Jeżeli zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony z chwilą śmierci przedsiębiorcy, po śmierci przedsiębiorcy zarządcę sukcesyjnego można powołać zgodnie z przepisami ustawy.

W okresie od chwili śmierci przedsiębiorcy do dnia ustanowienia zarządu sukcesyjnego, a jeżeli zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony – do dnia wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, osoba, o której mowa w przepisach ustawy, może dokonywać czynności koniecznych do zachowania majątku lub możliwości prowadzenia przedsiębiorstwa w spadku.

Ustawa wprowadza szereg zmian w innych przepisach.
Od 1 czerwca 2017 r. obowiązują zmiany w Kodeksie postępowania cywilnego, na podstawie których m.in. w postępowaniu uproszczonym mogą być rozpatrywane roszczenia wynikające np. z umów, rękojmi, gwarancji jakości czy z niezgodności rzeczy sprzedanej konsumentowi z umową, o ile wartość przedmiotu sporu nie przekracza 20.000 PLN, podczas gdy do tej pory była to kwota 10.000 PLN.
W dniu 09 grudnia 2016 r. adwokat Anna Jaczun w ramach Europejskiego Dnia Prawnika poprowadziła zajęcia w I Liceum Ogólnokształcącym w Białymstoku na temat: "Przewlekłość postępowania a prawo do rzetelnego procesu – kiedy postępowanie jest prowadzone sprawnie a co zrobić, kiedy trwa za długo?" Europejski Dzień Prawnika organizowany jest przez Radę Adwokatur i Stowarzyszeń Prawniczych Europy (CCBE) we wszystkich krajach członkowskich Unii Europejskiej. Dzień Prawnika obchodzony jest wspólnie ze światowym Dniem Praw Człowieka (10 grudnia). W tym dniu promowane są idee państwa prawnego i podstawowe wartości wymiaru sprawiedliwości. Jednym z celów stawianych sobie przez CCBE jest również propagowanie prawnika jako obrońcy praw człowieka, wspierającego budowę społeczeństwa obywatelskiego.
Uchwała Rady Miasta Białegostoku dotycząca opłat dodatkowych za przewóz osób może być wadliwa prawnie, co uchyla furtkę do odwoływania się od wszelkich kar nakładanych za jazdę komunikacją miejską bez biletu.
Taki wniosek można wywieść z orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2016 roku, sygn. akt II GSK 2232/14, gdzie wskazano, że „realizacja ustawowego upoważnienia do wydawania aktów prawa miejscowego powinna mieć charakter ścisły, precyzyjnie odnosić się do zakresu ustawowego umocowania. Skoro ustawodawca wskazał w art. 34a ust. 1 ustawy - Prawo przewozowe, iż upoważnienie to obejmuje wyłącznie wydanie przepisów określających sposób ustalania wysokości opłat dodatkowych i opłat manipulacyjnych, to brak jest podstaw do uznania, iż dopuszczalne było takie konstruowanie przepisów lokalnych, aby określały one nie sposób ustalania wysokości wskazanych wyżej opłat, ale ich wysokość”. Obecnie uchwała Rady Miasta Białegostoku określa opłaty dodatkowe za przejazd komunikację miejską bez biletu kwotowo.

W dniu 20 sierpnia 2016 r. wchodzi w życie zmiana art. 135 § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego zgodnie z którą na zakres świadczeń alimentacyjnych nie będą wpływać świadczenia rodzinne, świadczenia wydatki i inne środki finansowe związane z umieszczeniem dziecka w pieczy zastępczej oraz świadczenie wychowawcze. Oznacza to, że na wysokość alimentów nie będą miały wpływu między innymi środki pochodzące z rządowego programu 500+

Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie, w sprawie o sygn. akt VI Ka 289/16 stanął na stanowisku, że niewiedza lub niepamięć nie mogą być podstawami ukarania właściciela pojazdu za czyn z art. 96 § 3 kodeksu wykroczeń w zw. z art. 78 § 4 prawa o ruchu drogowym. Wyżej wskazane przepisy nie nakładają na właściciela pojazdu obowiązku wskazania jednej osoby, której w danym czasie powierzył pojazd do kierowania, ponieważ istotą powierzenia do używania jest to, że może ono objąć cały szereg osób.

Szanowni Państwo,

Niniejszym informujemy, że z dniem 1 kwietnia 2015 r. Kancelaria zmieniła adres siedziby z dotychczasowego na:

ul. E. Orzeszkowej 32, lok. 21
15-084 Białystok

Pozostałe dane pozostają bez zmian.

Od 01 lipca 2014 r. odpisy z ksiąg wieczystych i zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego są dostępne online, po dokonaniu opłaty. Od tej pory bez wychodzenia z domu, za pośrednictwem Internetu będziemy mogli otrzymać odpis z księgi wieczystej w formie pliku PDF. Plik po wydrukowaniu będzie miał moc odpisu wydawanego przez sąd.

Natomiast Elektroniczny Krajowy Rejestr Karny umożliwi złożenie zapytania bez konieczności udawania się do Biura Informacyjnego KRK lub Punktu Informacyjnego KRK. Zaświadczenie o niekaralności będzie można pobrać przez Internet i wydrukować.

Zmiany w KW wynikają z nowelizacji ustawy o księgach wieczystych i hipotece. Zmiany umożliwiają także składanie online wniosku o wydanie dokumentu w postaci papierowej, który zostanie przesłany przez Centralną Informację Ksiąg Wieczystych wnioskodawcy drogą pocztową.

Zmiany w KRK wynikają z nowelizacji ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym. Mniej także zapłacimy za udzielenie informacji z tego rejestru. Uzyskanie zaświadczenie z KRK wymaga jednak założenie konta osoby fizycznej lub konta instytucjonalnego.

Z 6-miesięcznym opóźnieniem zaczną obowiązywać w Polsce nowe przepisy o prawach konsumentakupującego m.in. przez internet. Zgodnie z dyrektywą unijną ws. praw konsumenta powinny one wejść w życie w czerwcu, jednak ustawę dopiero teraz podpisał prezydent i przewiduje ona 6-miesięczne vacatio legis.
Nowe przepisy dadzą większą ochronę kupującym, zwłaszcza robiącym e-zakupy. Zmiany dotkną zarówno handlu tradycyjnego, jak i sprzedaży przez internet czy telefon.
Sprzedający będzie musiał poinformować dokładnie o wszelkich płatnościach np. o kosztach ubezpieczenia przesyłki. Sklepy internetowe będą zmuszone dostosować swoje strony www i regulaminy do nowych przepisów. Wydłużone zostaną terminy do odstąpienie od umowy oraz terminy zwrotu zakupionego towaru z 10 do 14 dni. Sprzedawca w przypadku odstąpienia od umowy będzie zobowiązany do zwrócenia całej kwoty włącznie z kosztami przesyłki. Do konsumenta będzie należała decyzja czy zażąda on naprawy towaru, czy też obniżenia jego ceny, czy wymiany, jednak z pewnymi wyjątkami.

Dnia 17 sierpnia 2013 r. weszła w życie Ustawa o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, która zrównuje skutki złożenia pisma procesowego w placówce pocztowej w innym kraju UE z tymi, które pociąga za sobą złożenie pisma w polskiej placówce pocztowej.
Tym samym oddanie pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej lub w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Ograniczeniu uległ także obowiązek wskazywania pełnomocnika do doręczeń w Rzeczypospolitej Polskiej i dotyczy on teraz stron postępowania, które nie mają miejsca zamieszkania w RP lub w innym państwie UE.
(Ustawa z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego, Dz. U. z 2013 r., poz. 880)

W wyroku z dnia 15 marca 2013 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku, sygn. akt I ACa 912/12 stwierdził m.in. że: umieszczenie zatem na elewacji budynku szyldu (reklamy działalności gospodarczej członka wspólnoty) wykracza poza zakres korzystania z części wspólnej nieruchomości w ramach przysługującego właścicielowi lokalu udziału.

Nieruchomość wspólna może być również źródłem określonych dochodów, np. z tytułu odpłatności za umieszczone na budynku reklamy. Wspólnota mieszkaniowa ma prawo określić zasady korzystania z części wspólnych budynku (zarząd nieruchomością wspólną) w zakresie, w jakim nieruchomość wspólna nie jest niezbędna do korzystania z lokalu zgodnie z jego przeznaczeniem. Podjęcie takiej uchwały stanowi niezbędne umocowanie dla wspólnoty do zawierania umów obligacyjnych dotyczących pobierania pożytków z części wspólnych budynku.

Zdaniem Sądu skoro w podjętej uchwale, współwłaściciele rzeczy wspólnej, uregulowali kwestię korzystania z elewacji budynku, to jeden ze współwłaścicieli nie może powoływać się na swoje uprawnienia wynikające z art. 206 (w zw. z art. 140) k.c. do współposiadania rzeczy w sposób przez siebie wybrany.

źródło: portal orzeczeń Sądu Apelacyjnego w Białymstoku

Dnia 28 kwietnia weszła w życie ustawa o terminach zapłaty w transakcjach handlowych. Przepisy ustawy z dnia 8 marca 2013 r. stosuje się do transakcji handlowych zawieranych, co do zasady, pomiędzy przedsiębiorcami, osobami wykonującymi wolny zawód, czy podmiotami publicznymi. Z pewnymi wyjątkami termin zapłaty określony w umowie nie może przekraczać 60 dni, liczonych od dnia doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku, potwierdzających dostawę towaru lub wykonanie usługi.

Jeżeli ustalony w umowie termin zapłaty jest dłuższy niż 60 dni, liczonych od dnia doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku, wierzycielowi który spełnił swoje świadczenie, po upływie 60 dni przysługują odsetki w wysokości odsetek od zaległości podatkowych.

Wierzycielowi, od dnia nabycia w myśl przepisów ustawy uprawnienia do odsetek,  bez wezwania przysługuje od dłużnika z tytułu rekompensaty za koszty odzyskiwania należności równowartość kwoty 40 euro (przeliczonych na złote według średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym świadczenie pieniężne stało się wymagalne).

Do transakcji handlowych zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Ustawa wprowadziła także odpowiednią zmianę w art. 485 § 2a kpc.

W uchwale z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt III CZP 11/13, Sąd Najwyższy stwierdził, że w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu socjalnego sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy.

​Zagadnienie prawne rozpatrywane na wniosek Sądu Okręgowego dotyczyło kwestii: czy w przypadku wydania przez Sąd orzeczenia o nakazaniu opróżnienia lokalu socjalnego - na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tj. Dz.U. z 2005 r., Nr 31, poz. 266 ze zm.) - istnieje obowiązek orzekania o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy?

Sąd Najwyższy w wydanym orzeczeniu w odpowiedzi na przedstawione mu zagadnienie prawne potwierdził, że „W wyroku nakazującym opróżnienie lokalu socjalnego sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy.”

Od 30.01.2013 r. obowiązuje orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z 22.01.2013 r. (sygn. akt SK 18/11) zgodnie z którym art. 950 zdanie pierwsze k.p.c., które wyłącza możliwość zaskarżenia czynności opisu i oszacowania nieruchomości w terminie tygodniowym od doręczenia dłużnikowi protokołu z tej czynności, jest niezgodny z Konstytucją.

Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego opis i oszacowanie nieruchomości w toku egzekucji z nieruchomości ma istotny wpływ na sytuację majątkową dłużnika i wierzyciela. Rozstrzygnięcie sądu w sprawie skargi na tę czynność jest orzeczeniem o prawach majątkowych tych podmiotów. Trybunał stwierdził, że zaskarżenie opisu i oszacowania nieruchomości, a tym samym uruchomienie sądowej kontroli prawidłowości dokonania tej czynności przez komornika, mieści się w przyjętym w art. 45 ust. 1 konstytucji, w rozumieniu pojęcia sprawy.

Trybunał podkreślił, że ani z art. 763, ani z art. 945 § 1 k.p.c. nie można było wywieść nakazu zawiadomienia strony o zakończeniu opisu i oszacowania. Strona była zawiadamiana tylko o rozpoczęciu tej czynności. To sprawiało, że strona postępowania albo nie wiedziała o zakończeniu opisu i oszacowania, albo dowiadywała się o nim po upływie terminu określonego w art. 950 k.p.c. Nie mogła więc w ustawowym terminie zaskarżyć czynności komornika. Wadliwość tej regulacji uniemożliwia stronie skarżenie opisu i oszacowania. Art. 950 zdanie pierwsze k.p.c. nie daje gwarancji stronie postępowania, że dowie się ona o początku biegu terminu do wniesienia skargi, czyli o zakończeniu opisu i oszacowania. Moment ten ma charakter abstrakcyjny, niezależny od działań strony czy też posiadanych przez nią informacji. W ten sposób ustawodawca nie daje stronie możliwości terminowego wniesienia środka zaskarżenia. To powoduje, że korzystanie z prawa do sądu staje się utrudnione albo niemożliwe.

Kodeks postępowania cywilnego nie gwarantował podmiotom uprawnionym do wniesienia skargi na opis i oszacowanie uzyskania informacji o zakończeniu tej czynności, a tym samym informacji od kiedy biegnie termin do jej zaskarżenia.

Kwestionowana regulacja ogranicza w nadmiernym stopniu prawo do zaskarżenia do sądu opisu i oszacowania nieruchomości. Nie znajduje to uzasadnienia w konstytucyjnych wartościach. Nadmierne ograniczenie uprawnienia do złożenia przez uczestnika postępowania skargi do sądu na czynności komornika dotyczącą opisu i oszacowania, narusza prawo dostępu jednostki do sądu oraz zakaz zamykania przez ustawę drogi sądowej w zakresie dochodzenia przez jednostkę jej konstytucyjnych praw, przewidziany w art. 77 ust. 2 Konstytucji.

« pierwsza ‹ poprzednia 1 2 3 następna › ostatnia »
logo
ul. M. Skłodowskiej-Curie 3, lok. 38
15-094 Białystok
biuro@adwrp.pl

Anna Jaczun
+48 602 662 551


Szymon Jaczun
+48 509 942 903